Deze week is alles weer lekker zijn gangetje gegaan. Alle honden zijn aan elkaar gewend en op dinsdag en donderdag had ik weer twee groepen gemaakt. Dat werkt een stuk fijner, want dan is het tenminste gezellig tussen de honden. Het gaat niet zozeer om de hoeveelheid honden waar we mee gaan wandelen, maar om de combinaties die we maken. Meestal negeren honden elkaar gewoon als ze merken dat het niet klikt, maar soms is dat niet zo makkelijk. Dan kun je ze maar beter even apart uitlaten en gelukkig zijn er op dinsdag en donderdag genoeg honden om lekker twee keer te wandelen. Op maandag, woensdag en vrijdag is het niet nodig, want die honden kunnen het prima met elkaar vinden.
Boris heeft deze week maar liefst twee konijntjes gevangen. Ze waren allebei ziek, want ik zag ze sloom onder een bosje kruipen toen we eraan kwamen. Een gezond konijn rent natuurlijk snel weg! Na het eerste konijn had Boris de smaak te pakken en toen het een paar dagen later weer lukte was hij natuurlijk helemaal overtuigd van zijn eigen jachtcapaciteiten! Nu moeten we even wat beter op Boris letten, want hij duikt iedere keer het bos in om weer zo'n lekker konijnenboutje te zoeken. Ik hoop dat zijn baasjes straks weer fijn met hem kunnen gaan wandelen en niet elke keer een kwartier moeten wachten tot Boris eindelijk klaar is met jagen...
Luna is gisteren alweer voor het laatst met ons mee geweest. Jammer hoor, want het was een leuk hondje! Ook Babs heeft donderdag kennis met haar gemaakt. Ik had ze in dezelfde groep zitten en dat klikte bijzonder goed tussen die twee. Ze hebben heerlijk gespeeld!
Babs en Luna aan het spelen...Op de achtergrond zie je Duc en Siep ook nog voorbij komen. Wat een snelheid in het bos he? En ze struikelen eigenlijk nooit! Aan de haren op Babs d'r rug is wel te zien dat ze het allemaal een beetje spannend vindt..
Vandaag is Emiel met de honden gaan wandelen. Amsel wordt voorlopig apart uitgelaten, omdat ze loops is, dus was het een clubje van drie vandaag. Boris en Picasso komen uit Veldhoven dus dan is het bos in Bladel wat ver weg... Gelukkig kunnen we ook in Steensel wandelen. Jammer dat ze er niet echt kunnen zwemmen, maar er zijn een paar grote plassen die ook voor de nodige waterpret zorgen.
Soms denkt Babs dat als ze maar hard genoeg blaft, die stok vanzelf een keer door de lucht vliegt. Vooral bij het water moet er met stokken gegooid worden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten