woensdag 13 februari 2008

Dág lieve Klaas...


Vandaag hebben we slecht nieuws gekregen. Gisteren heeft Klaas iemand gebeten die bij het vrouwtje van Klaas op bezoek kwam. Klaas heeft dat al vaker gedaan, omdat hij zijn vrouwtje graag wil beschermen. Jammer genoeg is het niet gelukt Klaas bij de deur weg te houden en op tijd in een andere kamer op te sluiten en daarom heeft hij gisteren dus wéér iemand gebeten. Het vrouwtje van Klaas en haar dochter hebben daarom ( met pijn in hun hart) besloten Klaas in te laten slapen.


Ik zal Klaas erg gaan missen. Ik hecht me enorm aan alle hondjes die met mij gaan wandelen. Vooral als ze al langere tijd meegaan óf zo vaak als Klaas is afscheid nemen erg moeilijk.Klaas was een typische herder die veel contact met mij zocht. Tijdens de wandeling kwam hij steeds even teruggelopen naar mij en maakte dan een soort vreugdesprongetje of likte mijn hand. Vervolgens rende hij weer naar de andere honden óf het bos in. Hij was altijd helemaal tevreden en vond de uitstapjes naar het bos met mij of zijn bazinnetje helemaal het einde. Na afloop ging hij dan braaf op de bank liggen en kreeg iets lekkers.

Ook Lex zal moeten leren zonder zijn grote vriend te leven. Lex en Klaas waren dikke vrienden en daarom zal Lex het er vast even moeilijk mee hebben. Hopelijk kunnen de andere honden Lex een beetje vermaken tijdens de wandelingen. Hoe dan ook: Iedereen om Klaas heen zal hem vreselijk missen, want het was echt een schat van een hond!

1 opmerking:

Anoniem zei

Hoi Jolijn!, Dank voor je bericht over Klaas. Ik heb het met een dikke traan gelezen en het klopt... ik mis hem enorm. Lex mist hem ook heel erg. hij is te rustig en sluit zich af en toe af. Natuurlijk twijfelen we of we de juiste beslissing hebben genomen, zeker als ik jouw verhaal zo lees. het klinkt zo makkelijk, maar dat is het absoluut niet geweest. De agressie bij Klaas werd erger, waarschijnlijk had dit ook te maken met het feit dat hij epelepsie had. Mijn moeder kon hem niet corrigeren en zo nam hij bij haar in huis de macht in hande. Ik beaam zeker dat het een hele lieve hond was, maar een hond met een afwijking. Gelukkig had hij daar in het bos geen last van. maar uiteindelijk wist niemand waar dit naar toe zou gaan.
Wij zijn erg verdrietig dat Klaas zo aan zijn eind is gekomen. Want hij was juist bij ons gebracht omdat hij al een slechte start had gemaakt. Ik vind het verschrikkelijk.
Met Lex gaat het momenteel niet zo goed, hij is erg triest en trekt zich terug. Maar ik zal er alles aan doen om hem weer snel de oude te laten worden, en jij kunt ons daarbij helpen, door hem veel mee te nemen het bos in. Wil je mij ajb op de hoogte houden van de ontwikkelingen bij Lex?
Veel dank voor je lieve woorden over Klaas!
Groet,
Lex & Els