En een béétje jammer voor Emiel!
Noa is natuurlijk een echte durfal. Ze durft vaak een poosje weg te blijven. Gelukkig vindt ze altijd wel haar weg weer terug naar de groep en om haar hoeven we ons ook geen zorgen te maken, want ze blijft wel uit de buurt van andere mensen en vreemde honden enzo. Maar vandaag had ze Puck mee op sleeptouw genomen. Emiel kon roepen wat hij wou, maar Noa riep harder! (Noa kan onweerstaanbaar spannend blaffen haha) dus na een poosje waren ze samen uit het zicht verdwenen. En ook na een half uur héél vaak en hard roepen van Emiel waren ze nog niet terug.... Dus toen Emiel mij belde, was ik toch wel behoorlijk ongerust. Snel ben ik in de auto gesprongen en naar het bos gereden. Daar kwam ik twee dames te paard tegen. Ik vroeg of ze twee hondjes hadden gezien en JAWEL HOOR! Ze hadden de hondjes zelfs al bij één van de dames thuis afgezet! ( nou, dan ben je echt wel blij hoor! Je haalt je toch vanalles in je hoofd op zo'n moment...) Ze hadden Emiel zien lopen en vervolgens kwamen ze Puck en Noa tegen. Noa bleef op een afstandje, maar Puck was nogal opdringerig haha! De dames waren met hun eigen hond aan het wandelen, hebben die hond en Puck en Noa thuis afgezet bij hun ouders en zijn te paard Emiel gaan zoeken.
Wat een gedoe allemaal he? Terwijl de hondjes anders hun weg waarschijnlijk binnen vijf minuten wel weer terug naar de groep hadden gevonden! Ze hadden zelfs de dierenambulance al gebeld. ( natuurlijk geen slecht idee... ik heb ook het nr van de ambulance standaard in mijn telefoon staan voor dit soort "gevallen")
Toen ik bij het huis aankwam, uit de auto was gestapt en door de poort was gelopen, zag ik Puck op d'r dooie gemak naar buiten wandelen. Alsof ze er al jááren woonde! Ik riep maar een keer haar naam en toen kwam ze (eerst een beetje twijfelend, want ze heeft mij ook al een week of drie niet meer gezien..) toch maar snel een knuffel halen. Toen ik met de mensen in gesprek was, kwam ook Noa héél relaxed om het hoekje piepen... Wat een schavuiten....en wat waren we blij dat ze weer terecht waren!
Natuurlijk zijn de foto's niet van vandaag he? We hadden wel wat anders aan ons hoofd!
3 opmerkingen:
OOOh wat erg!! wat een eigenwijs ding is het toch die Noa! helemaal erg is dat we de zaterdag daarvoor ons GH1 diploma hebben gehaald...met 0 fout! Ja in het exame wordt niet meegenomen: luisteren met konijnen in de buurt! Ik schaam me rot: hoogzwangere Jolijn verplicht toch op pad! Emiel een half uur roepen met de moed in z'n schoenen. Puck op het slechte pad gebracht! Mijn excuses voor mijn hond! Laten we maar goed het riempje met penningen om blijven doen!!
En wat fijn dat er mensen zijn die willen helpen!! Mochten ze de weblog lezen: ontzettend bedankt namens het baasje van Noa.
Het was me toevallig door het hoofd geschoten (zonder nog te weten van het avontuur) dat het me opviel dat Noa zo netjes in de buurt bleef tijdens het wandelen... Hopelijk heeft ze er dan toch wel wat van opgestoken!!!
Groetjes Suzanne, baasje van Noa
Jaahaa, enig gevoel van schaamte was ook ons bekropen natuurlijk... Gelukkig heeft het baasje van Noa al het boetekleed aangetrokken en kunnen we nu gewoon zeggen dat het Noa haar schuld is! Maar eerlijk is eerlijk - onze viervoeter kan er ook wat van... Konijnen en katten... Niks tegen te beginnen. En ook hier zagen we voorbeeldig gedrag na het avontuur. Snapten we ook pas later!
Gelukkig haalt Nienke de aandacht wat weg bij deze gebeurtenis!!! Hopelijk zijn jullie de ontsnapping zo weer vergeten, of wordt het een prachtig verhaal bij feesten en partijen. Of bij de beschuit met muisjes!
Groetjes,
Ax2, baasjes van Puck
Arme, arme Emiel. Wat zal hij stress hebben gehad. Toevallig was het voor vanmiddag wel een leuk verhaal bij het feestje en partijtje bij de baasjes van Puck :-)
Fijn dat het toch nog goed is afgelopen! En oja, de groeten aan de baasjes van Noa van de baasjes van Loetje!!
Een reactie posten